Goed nieuws.... formeel bevestigd... niets te zien op de EEG

Vanochtend zouden we de uitslag doorkrijgen van uit het ziekenhuis. Eefje zou met de kinderarts bellen om te horen hoe de test gisteren is gegaan.

Het was een kort gesprek. Niets bijzonders te zien en hierbij ook uitgesloten dat er epileptische activiteit in de hersenen is. Kortom, het is geen langblijvende kwaal en niets om ons zorgen over te maken.

We zien de verschijnslen gelukkig de laatste tijd ook al een stuk minder.

Goed nieuws.

Nu vanmiddag nog een gehoortest bij Kind en Gezin.

Min of meer hetzelfde spelletje nog een keer. Weer electroden op haar hoofd en op haar lichaam.

Deze keer was ze er al een beetje aan gewend, maar ze kreeg nu ook schuimrubber rondjes rondom haar oren geplakt. Dat vond Noémie iets minder leuk.

Niets te zien op de EEG

Vandaag was het dan zover. Nadat ze ons een tijdje terug voorgelogen hadden dat Noémie de EEG al zou hebben gehad, mag ze dan toch vandaag komen.

Terwijl Mirthe op school is, trekken pappa, mamma en Noémie naar het St Jozef ziekenhuis in Turnhout. We moesten ons melden op de kinderafdeling. Het was super lekker weer dus mevrouw ging zonder legging in de maxicosi.

Toen we daar aankwamen zaten ze al op ons te wachten : " en dat moet Noémie zijn" zei de verpleegster toen we binnen kwamen. Daarna werden we meegenomen naar een kamertje voor dagopvang en daar stond al een computer met een mutsje waarin allerlei electroden zaten klaar.

We kregen een haarfijne uitleg wat er allemaal ging gebeuren en welke momenten Noémie het vermoedelijk minder leuk zou vinden.  Dat klopte uiteindelijk ook. Het spuiten van de vloeistof in de electroden vond ze wat minder lekker en het mutsje zat natuurlijk ook erg strak zodat de contacten goed aansloten op haar hoofd.

Vervolgens werd de videocamera op haar gericht zodat ze ook nog konden zien hoe ze zich tijdens de behandeling heeft gedragen en eventuele symptomen welke op de EEG te zien waren, ook te zien waren in haar gedragingen.

Al bij al moesten we een klein kwartiertje stil zitten met Noémie en de uitslag zouden we morgenochtend horen. Natuurlijk kijkt pappa heel goed naar het gedrag van de verpleegster en die was allemaal redelijk relaxed. Heb er geen gekke dingen op zien schrijven, en ze gaf aan dat het er allemaal ook 'gewoon' uit zag, maar de formele uitslag dus morgen.

Daarna nog even met de auto naar de herkeuring en dan snel naar huis.

Stapje bij Stapje beter

De afgelopen nachten waren op zijn zachts gezegd een uitdaging.

Noémie wist ons vanaf het moment dat we naar bed gingen tot aan het moment dat we er uit moesten te animeren vanuit haar kamertje. Meestal onder luid gebrul, of zoals pappa en Mirthe inmiddels gekscherend zeiden: Het luchtalarm staat weer aan.

Bij Noémie gingen de luiken dicht op het moment dat de Velux rolluiken op haar dakraam open gingen en andersom :-)

Ook de afspraak waar pappa en mamma elkaar afwisselen had weinig impact op onze actieve slaaptijd. Je moet je voorstellen als je elke 5 minuten inslaapt, wakker wordt, huilt en weer tot rust gebracht moet worden dan houd dat je lekker bezig.

Kortom, gisteren maar eens begonnen met een soort van zelfgeknutselde inbaker aktie terwijl mevrouw nog beneden in de box ligt. Daar viel ze toen rustig mee in slaap en uiteindelijk ging ze ook rustig van de box naar haar bedje.

Daar we gelezen hebben dat het gebruik van 1 doek gevaarlijk is willen we haar er dus niet alleen mee laten slapen en gebruiken we het alleen als we er bij zijn op die manier.

Toen ze dus uiteindelijk haar bed in ging, heeft pappa ze er voorzichtig uit gehaald en neergelegd.
Vervolgens de lakentjes weer heel strak omheen. Ze bleef rustig en het heeft gewerkt.

Afgelopen nacht hebben we er slechts 2 keer uitgemoeten. De rest van de tijd heeft ze lekker geslapen. En dat die slaap haar goed heeft gedaan was ook vandaag overdag te merken. Mevrouw was een stuk minder druk / schrikkerig dan we haar de afgelopen dagen hebben gezien!

Zou het dan toch oververmoeidheid zijn geweest zoals sommige websites beschrijven?

Nog 1 dan uit de studioset

Voor de eerste keer naar de studio

De meesten weten wel dat de pappa van Noémie graag in de weer is met fotografie en dus moest ook Noémie er vandaag al aan geloven. In de avonduren zouden we aan de slag gaan met zogeheten NewBorn fotografie.

Voor pappa een nieuw terrein, maar hij kreeg gelukkig veel hulp van Edwin van FotoStudio76.
Rond half 7 hadden we afgesproken bij de studio in Eersel en zouden we aan de slag gaan.

Mamma en Mirthe waren ook mee om Noémie mee te verzorgen en daar waar nodig in slaap te houden.

Pappa had nog wat spulletjes (mutsjes) op internet besteld en ook Edwin had een enorme hoeveelheid aan nieuwe accessoires besteld om deze nieuwe discipline voor ons beide te kickstarten.

Na even bijgebabbeld te hebben hoe de bevalling was gegaan (Edwin en Suzanne worden namelijk ook snel voor de eerste keer zelf pappa en mamma) vlogen we er in.  Diverse mandjes, champagnekoeler, diverse kleuren dekentjes etc kwamen te voorschijn.

Pappa had al snel de flitsers klaar staan, maar daar kwamen de eerste tips van Edwin.

Natuurlijk licht!! niet flitsen want anders flitsen we Noémie wakker. Pappa vond dat we klaar waren om Noémie in positie te leggen, maar Edwin had nog allerlei slimme kunstjes die ervoor zorgden dat ze goed kwam te liggen, dat ze lekker bleef slapen en dat ze het niet koud kreeg. Het was super dat hij er bij was voor deze persoonlijke workshop.

Ik heb inmiddels al een hoop geleerd, maar wil jij het ook leren dan kun je hier inschrijven op 1 van zijn workshops.  Er komt beduidend meer bij kijken dan je denkt. Zelfs je telefoon is benodigd gedurende de hele sessie ;-)

We waren intensief aan de slag, maar het was ook super gezellig. Persoonlijk was pappa dan ook al  tevreden met het eerste resultaat. Maar de komende dagen gaan we zeker nog eens terug om de wat moeilijkere composities te maken.


Nog even een handje zo, een voetje daar leggen en fotograferen maar.  Mooi om te zien dat Edwin een perfectionist is. We doen het goed of we doen het niet was het motto.

Toen Noémie om half 9 in de avond, na een keer de deken onder poepen en de hele vloer nat plassen toch echt heel wakker begon te worden hebben we er maar een streep onder getrokken.

Tesamen met veel informatie om een volgende shoot weer andere beelden te kunnen maken gingen we rond 10 uur naar huis. Natuurlijk kon pappa niet wachten om de foto's te bekijken. Dus het werd een latertje.

Slapeloze nachten

Nou schreef ik in het vorige bericht nog dat we een goede nachtrust hebben gehad.... de afgelopen 2 nachten was een ander verhaal.

Van dinsdag op woensdag zijn we zo'n beetje de hele nacht in de weer geweest en van woensdag op donderdag heeft pappa dienst gehad tot ongeveer half 3 en daarna heeft mamma weer haar stinkende best gedaan om Noémie een tukkie te laten doen.

Voor ons gevoel ging de wekker om te gaan werken dan vaak ook al weer op het moment dat we eigenlijk op het punt stonden om te gaan slapen.

Het warme weer er overdag bij deed je om 19 uur 's avonds al naar je bedje verlangen.
We zijn dus nog even aan het zoeken naar het nieuwe ritme. Zowel 's nachts als overdag.

Het hele huis is zo'n beetje een puinhoop. Overal liggen kleine hoopjes met spullen. Stapeltje ontvangen kaarten hier, stapeltje wasgoed daar, wat kado's die nog een plaatsje moeten krijgen op een volgende plek.

Tel daar de enorme hoeveelheid babyspulletjes (box, maxi cosi, kinderwagen, wipstoeltje etc etc) bij die weer een plaatsje hebben veroverd in de woonkamer of gang en het staat ook garant voor onrust. Het komend weekend gaan we daar maar eens iets mee proberen te doen.

Tijd om de balans terug te zoeken :-)

De eerste nacht is goed gegaan

Vannacht heeft Noémie haar eerste nacht thuis doorgebracht.

Toch best een beetje spannend weer hoe het allemaal gaat. Maar het is super gegaan. Telkens netjes op tijd wakker voor de voedingen en daarna snel weer slapen. Kortom, dat viel allemaal helemaal niet tegen!

Mamma was er natuurlijk wel druk mee in de weer, maar pappa heeft redelijk door kunnen slapen.

Onverwacht toch naar huis

Soms zit het mee :-)

Vandaag is zo'n dag. Gisterenavond was het allemaal nog erg onzeker en zou het wellicht nog tot woensdag duren voor Noémie mee naar huis mocht. Vanmorgen kwam daar, na het doktersrondje, snel verandering in. Plotsklaps mocht Noémie toch mee naar huis.

We hadden welliswaar nog geen formele uitslag maar ze deed het de afgelopen 2,5 dag toch erg goed en van de plotselinge 'stuipjes' was niets meer zichtbaar. Ze slaapt nog altijd wel heel licht en daardoor zie je ze vaak even schrikken, maar op de monitor en de ECG was niets schrikbarends zichtbaar.

Mirthe lag nog lekker te slapen zo rond half 10 (tja dat was ook eens nodig) maar die was er als de brandweer uit toen ze wist dat ze haar zusje mocht gaan ophalen. Dus in de herhaling op de foto met de Maxicosi in de gang. En nu snel naar het ziekenhuis !!

Al weer een stukje beter

Na de schrik van gisteren is het mooi om te zien dat het al weer een stukje beter gaat met Noémie.

De blauwe lamp doet haar deugd. Deze morgen was ze bijzonder scherp, keek goed uit haar oogjes en heeft ook snel haar flesje leeggedronken.  Kortom toen Eefje terug kwam van het ziekenhuis was ze al weer een stukje geruster.

60 ML goed gedronken, een krachtige indruk qua zuigen aan de borst en oogjes goed open.
De verpleegsters hadden nog geen 'gekke' dingen waargenomen sinds gisteren, maar ze gingen het nog even af kijken. Zowiezo vanavond maar weer lekker onder de blauwe lamp slapen.

Deze middag laten we haar lekker slapen. Mamma gaat zelf ook even een dutje doen en pappa en Mirthe gaan samen naar de kermis in Tilburg. Even quality time voor pappa en Mirthe :-)

Onverwachts naar de Prematuren afdeling

Tja... daar sta je dan... Maxi Cosi in de hand om ze mee naar huis te nemen, maar in plaats daarvan pakken ze mee naar de prematuren afdeling.

Dat was toch echt wel even een des-illusie.

Zaterdag mocht ze eigenlijk mee naar huis en op het moment dat ze de maxi cosi bijna in zou gaan moest ze nog ff een spuit hebben. Daar had ze van moeten gaan huilen en dat deed ze niet. Vervolgens was de verpleegster al ongerust.

Toen ze Noémie terug kwam brengen bleef ze ze wat langer vasthouden omdat ik de maxi cosi aan het klaar maken was en toen gaf Noémie diverse schokjes. Eerder die dag was ze al blauw geworden en toen dachten ze dus dat ze last van Epilepsie had... kortom, ipv de maxicosi werd het de intensieve zorg.

Nou dat was wel allemaal even een potje brullen en Mirthe snapte er ook niets van dat ze haar zus zo maar weg konden pakken. Die had ook tranen en dat was voor ons natuurlijk weer een tranentrekker. Want wie mocht er nou zomaar aan haar kleine zus komen!

 

Toen we even later naar de prematuren gingen kijken lag ze daar al lekker te liggen.

 

Het was wel weer schrikken daar we dit beeld nog kenden van zo'n 8 jaar terug en toen betekende het allemaal een hoop onzekerheid.  

Haar hartslag werd in de gaten gehouden, tesamen met de ademhalingsfrequentie en de O2 saturatie in haar bloed. 's Avonds zou ze telkens onder de blauwe lamp gaan. 

Afwachten maar weer wat dit ging worden. Al bij al wel een fikse teleurstelling toen ik eind van de middag met een lege Maxi Cosi bij de auto stond. Niet helemaal gegaan zoals ik gedacht had :-(

 

 

Bij grote zus op de schoot

Vandaag zou het eerste bezoek komen naar het ziekenhuis en voordat de grote groep binnen ging komen moest Mirthe natuurlijk eerst even met haar zusje knuffelen.

Tadaa !!! Daar ben ik dan !!

Nou het was allemaal een complete verrassing voor pappa en mamma dat ik er aan zat te komen. maar daar ben ik dan! Ze hebben zo'n beetje 8 jaar op mij gewacht en daarom geloofde ze het in eerste instantie allemaal niet dat ik zou komen.

Vandaag om 13.10 uur kwam ik al heel snel op de wereld. Mamma heeft me super geholpen door 4 keer heel hard te persen, en toen was ik er wel klaar mee. Waar kwam toch al dat licht vandaan.... Daar maar eens gaan kijken.

Ik werd meteen afgepoetst, moest al direct huilen en al snel had ik iets lekkers om op te zuigen. Dat ging ook meteen goed.

Kortom, ik heb een mooie start gemaakt vandaag.

Heb daarna lekker lang bij mamma op de buik gelegen terwijl pappa mamma aan het knuffelen was.